Wij, Eline Aantjes, Kim van der Blom, Maartje de Vos, Denise Schreuders en Leandra de Jong, hebben deze blog gemaakt. Voor het vak beeldende vorming kregen we de opdracht om afbeeldingen/filmpjes op te zoeken die iets lieten zien van de klassieke, moderne of postmoderne stijl en 2, 3 of 4D waren. Het thema van onze opdracht is 'Sprookjes'. De afbeeldingen/filmpjes hebben we in een blog gezet en het resultaat is hieronder te zien!
Deze foto is gemaakt door Dina Goldstein en maakt uit van de serie ‘The Fallen Princesses’ en het heet ‘Not-So-Little Red Riding Hood’. Op het schilderij is een parodie op Roodkapje te zien. Roodkapje is op de foto echter geen klein slank meisje die een mandje met gezond eten naar haar zieke oma gaat brengen, maar ze is een stevige meid. Ze heeft in haar mandje voedingsmiddelen die bij de Mc Donalds vandaan komen en ze drinkt zelf ondertussen ook al één van de milkshakes op. Ze bevindt zich in een bos, net zoals in het origineel van het sprookje ook het geval is.
Ondanks dat de afbeelding er modern uitziet, behoort deze tot de klassieke periode. Dit omdat er gebruik is gemaakt van symboliek. De ‘volle’ Roodkapje staat symbool voor het feit dat we het tegenwoordig goed hebben en dat er steeds vaker sprake is van obesitas. Met het mandje met fastfood worden de slechte eetgewoontes van tegenwoordig benadrukt en een beetje de spot gedreven met de cultuur van tegenwoordig.
Persoonlijk spreekt dit beeld mij wel aan. Het is een interessante foto om naar te kijken, omdat er speciale dingen in te zien zijn.
Beeldaspecten
-Kleur: Er is gebruik gemaakt van natuurlijke kleuren. Hierdoor blijft het beeld realistisch. Ook is de achtergrond neutraal gebleven door de keuze van een bos. De felle kleuren van Roodkapjes kleding trekken hierdoor de aandacht.
-Ruimte:De afbeelding speelt zich af in het bos. Doordat de ruimte vrij neutraal is, wordt de nadruk gelegd op de persoon die in de afbeelding te zien is.
-Vorm:Er zijn natuurlijke vormen gebruikt.
-Textuur:Van textuur is niet echt sprake, omdat het om een afbeelding gaat.
-Compositie: Roodkapje staat centraal in de compositie. Hierdoor ligt de focus op haar.
Dit is een kleine (film)trailer van een sprookje. De titel zegt al dat het post-modern is. Het filmpje begint in een bos. De camera gaat langzaam naar een meisje toe die een sprookjesboek in haar handen heeft. Je kunt goed zien dat het in de oude middeleeuwse taal geschreven is door de sierlijke letters die er staan. Ook zie je dat de maker van dit filmpje het beeld probeert in te zoomen. De zwarte balken (onder en boven) zijn eerst heel groot en worden steeds kleiner. Dit geeft een soort zoom-effect. Nadat zij van haar kopje heeft gedronken schuift het beeld in een snel tempo naar een eenhoorn/vrouw. Ze zijn hetzelfde, maar het ene moment is het een eenhoorn en het ander moment is het een vrouw met een hoorn op haar hoofd. Het meisje heeft een spiegel in haar hand en de vrouw/eenhoorn loopt ernaar toe en ziet haar spiegelbeeld. Ze heeft alleen zelf niet door dat het haar spiegelbeeld is en verbaast zich over het feit dat ze een eenhoorn ziet. Aan de andere kant van de spiegel kijkt een man mee. De jongen gaat naar de plek waar de vrouwen zich bevinden en trekt zijn mes. Waarschijnlijk om de eenhoorn/vrouw te doden.
Dit filmpje is Postmodern, want als je dit filmpje kijkt heb je geen flauw idee waar het over gaat. Er is dus een gebrek aan kennis. Postmodernisme staat er om bekend dat niet alle kennis aanwezig is. Het is niet autonoom, maar wordt met emotie en taal gespeeld.
Modern staat bekend om 'de waarheid'. In dit filmpje komen onrealistische dingen voor, zoals een eenhoorn, een spiegel waar iemand anders aan de andere kant kan meekijken. Vandaar dat het postmodern is.
Dit filmpje leidt ook niet naar het ware, het goede of het schone. Er zit een harde werkelijkheid achter. Het eindigt niet waarschijnlijk niet met een happy ending, omdat de man de eenhoorn wil vermoorden.
Kleur:
Er is hier gebruik gemaakt van een licht-donker contrast. Lichte kleuren geven vaak het goede en zachte aan. Aan het begin van het filmpje is dit ook duidelijk. Een mooi meisje en een mooie vrouw/eenhoorn zijn licht in beeld gebracht. Er is hier nog geen kwaad in beeld. Aan het einde van het filmpje zie je dat de man in een donker gebied staat. Een donkere kleur staat voor het kwaad en duisternis. Je ziet ook aan de gemene blik van de man en het mes wat hij trekt dat hij slechte bedoelingen heeft. Het donker helpt erbij om hem nog kwaadaardiger te maken.
Ruimte:
Het verhaal speelt zich af in een bos. Als je een sprookje leest of ziet merkt je op dat de meeste sprookjes wel in het bos voorkomen. Ik denk dat de maker van dit filmpje daar ook bewust voor gekozen heeft. Het bos staat vaak als betekenis voor groot en oneindig.
Vorm:
Licht:
Het lichtval merk je heel goed in dit filmpje. Door het nog wat extra lichter te maken komt het wat lieflijker over. Ook als de eenhoorn verandert in een vrouw komt er een soort gloed over haar heen, waardoor haar schoonheid nog beter uitkomt. Zij is als het ware niet menselijk en is dus bijzonder. Ze heeft een soort schittering over haar heen. Als de man komt is het licht weer een heel stuk minder. Hij wordt juist donkerder gemaakt doordat hij waarschijnlijk een kwade bedoeling heeft. Ook is het verschil tussen de twee vrouwen op te merken. De vrouw die de spiegel vasthoudt is licht, maar minder licht dan de eenhoorn/vrouw.
Dit schilderij is gemaakt door Josephine Wall en het heet "de postmoderne elf".
Op dit schilderij is een elf te zien die op haar knieën op de rand van een bloem zit. De elf heeft mooi gekleurde vleugels en kijkt door een bloem naar wereld. Verder is er nog een andere bloem en takken te zien. Het schilderij is erg groen getint. Overal zie je de kleur groen terugkomen. De betekenis van dit schilderij is dat niemand ontsnapt aan vervreemding, zelfs een elf niet. In de kelk van een nachtschaduw is een wereld nog kleiner dan de hare. Dit schilderij is geschilderd door Josephine Wall en zij heeft gebruik gemaakt van verf. Daarmee heeft zij dit schilderij gemaakt.
Dit is een postmodern schilderij, dit is ook al in de titel van het schilderij vermeld. Josephine Wall heeft dit in de postmoderne stijl gemaakt en dit is te zien aan de menging van stijlen. Er zijn elementen van de klassieke kunst zichtbaar in dit schilderij. Voor een deel komt het figuratieve element erin terug en ook het verhalend element. Daarnaast komen ook elementen van het modernisme hierin naar voren, zoals het surrealisme (het elfje).
Ik vind het een mooi schilderij, vooral door de vleugels van het elfje. Daarbij zijn veel verschillende kleuren gebruikt en mee geëxperimenteerd. Verder vind ik de boodschap van het schilderij erg mooi afgebeeld.
Beeldaspecten - Kleur De kleuren van de vleugels van het elfje vallen enorm op. Het zijn mooi, felle en opvallende kleuren. Hierdoor staat het elfje in het middelpunt van het schilderij, wat ook de bedoeling is, want het gaat om het elfje.
- Ruimte
De omgeving rond het elfje is het bos en dit geeft een mysterieus gevoel.
- Licht
Het deel van het schilderij waar het om gaat (de elf en de bloem) zijn een stuk lichter getekend, waardoor het meteen opvalt als je er naar kijkt.
